وقتی به کوه میروید؛ به رنگ طبیعت لباس نپوشید!
وقتی به کوه میروید؛ به رنگ طبیعت لباس نپوشید!
کسانی به کوهپیمایی میروند، از پوشیدن لباسهای سبز و یا به رنگ
محیط و طبیعت منطقه خودداری کند.
به گزارش جامنیوز به
نقل از سایت رادیو سوئد؛ لباس و پوششهایی به رنگ طبیعت، می تواند مانع یافتن
افراد درصورت گم شدن در مناطق کوهستانی شود.
گروه نجات کوهستان هشدارداده است تا کسانی که به کوهپیمایی میروند، از پوشیدن لباسهای سبز و یا به رنگ محیط و طبیعت منطقه خودداری کند. در این هشدار آمده است کسانی با لباسهایی در رنگ های متضاد و متفاوت با رنگ طبیعت و محیط، درصورت گم شدن، شانس بیشتری برای از جمله دیده شدن با هلیکوپتر از فاصله دور دارند.
منبع:http://www.koohnevesht.blogfa.com/
هشت هزار متریهای جهان و کوهنوردانی که در آنها آرام گرفتند:
انجمن پزشکی کوهستان ایران: بیش از یک قرن است که رویای ایستادن بر فراز بلندترین نقطههای دنیا با تلاش کوهنوردان جامه عمل پوشیده است، اما آنها که از آن سالها تا امروز رفتن به هشت هزارتاییها را تجربه میکنند، میدانند رفتن این راه با فرض ماندن در کوهستان خواهد بود. از این روست که گروه بزرگی از بااستقامتترین مردان جهان در این کوهها آرام گرفتهاند. در ایران متاسفانه آمار کشتهشدگان هیمالیانوردی به سال 2004 بازمیگردد. آنچه میخوانید آماری است از 14 هشت هزارمتری جهان، تاریخ اولین صعودها و کسانی که در این راه جان باختند:
آخرین اطلاعات تقویم ورزشی و جلسات اتحادیه جهانی کوهنوردی:
Rock Climbing Festival
Terelj, Mongolia
25 Aug 2013 to 31 Aug 2013
Youth Training Leader Course
Maretlwane Bush Camp, Magaliesberg, South Africa
03 Oct 2013 to 03 Oct 2013
Executive Board meeting
Pontresina, Switzerland
03 Oct 2013 to 04 Oct 2013
Management Committee meeting
Pontresina, Switzerland
04 Oct 2013 to 05 Oct 2013
UIAA General Assembly 2013
Pontresina, Switzerland
01 Dec 2013
UIAA Ice Climbing World Tour online registration opens
امداد هوایی در 8000 متریها:
منبع:http://www.iranmountainmedicine.blogfa.com/
با هدف کاهش حوادث؛
با هدف کاهش حوادث؛«نپال» در مقررات گردشگری کوهستان بازنگری میکند
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، پس از حوادثی که در ماههای اخیر برای تعدادی از گردشگران کوهنورد در رشته کوه هیمالیا در نپال رخ داد، دولت این کشور از بازنگری در مقررات گردشگری کوهستان خبر داد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، به دلیل واقع شدن قله اورست،
مرتفعترین کوه جهان در نپال، قدمت گردشگری کوهستان در این کشور کوچک به چند دهه
میرسد و همواره گردشگری کوهستان یکی از منابع اصلی درآمد دولت نپال محسوب میشود.
براساس مقررات جدید، استانداردهای ویژه در زمینه استفاده از چادر،
کپسولهای اکسیژن، دستگاههای مکانیاب، طناب، مواد غذایی و دیگر تجهیزات ایمنی
وضع خواهد شد تا از وقوع حوادث ناگوار برای گردشگران کوهنورد جلوگیری شود.
در همین حال گردشگران کوهنوردی نیز که اقدام به آلوده کردن
کوهستان کنند با جریمههای سنگین روبه رو خواهند شد.
نپال در سال 2012 با
میزبانی از نزدیک به 600 هزار گردشگر با ثبت رکوردی جدید رشد 10 درصدی گردشگری را
به ثبت رساند. بیشتر گردشگران نپال از کشور هند، دومین کشور پرجمعیت جهان بودند. پس
از گردشگران هندی بیشترین تعداد گردشگران نپال از آمریکا بودند که تعداد زیادی از
آنها در قالب گردشگران کوهنورد برای صعود به قله اورست و دیگر کوههای رشته کوه
هیمالیا راهی این کشور شدند.
منبع:http://www.koohnevesht.blogfa.com/
آئین بزرگداشت «گشایش مسیر ایران در برودپیک»
آئین بزرگداشت «گشایش مسیر ایران در برودپیک»؛
چهارشنبه
۱۶ مرداد در برج میلاد
بنا بر اطلاعیه پایگاه خبری
باشگاه آرش: آئین بزرگداشت «گشایش مسیر ایران در برودپیک» توسط این باشگاه
و با همکاری و مساعدت شهردار تهران و شورای اسلامی شهر تهران
برگزار میگردد.
- زمان: چهارشنبه شانزدهم مرداد 1392 از ساعت 18:45
الی 20:20
- مکان: در سالن همایشهای برج میلاد
منبع:http://www.koohnevesht.blogfa.com/
مراسم بزرگداشت کوهنورد و آتشنشان فعال «مجتبی جراهی» و همنوردانش
مراسم بزرگداشت کوهنورد و آتشنشان فعال «مجتبی جراهی» و
همنوردانش
در مسجد نور تهران
مراسم بزرگداشت مجتبی جراهی، آتشنشان و از کوهنوردان مفقودشده در ارتفاعات «برودپیک» بعدازظهر امروز در مسجد نور تهران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار «حوادث» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در مراسمی که به منظور بزرگداشت مجتبی جراهی، آتشنشان 27 ساله سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران و از گشایشکنندگان مسیر ایران در ارتفاعات «برودپیک» برگزار شد، تعدادی از مسئولان شهری حضور داشتند.
از شرکتکنندگان در این مراسم علاوه بر خانوادهها میتوان به محمدباقر قالیباف شهردار تهران، حبیب کاشانی و حسن بیادی از اعضای شورای شهر، رضا خوشزاد مدیرعامل آتشنشانی پایتخت، شعاعی سرپرست و تعدادی از مسئولین فدراسیون کوهنوردی، مسئولین و اعضای باشگاه آرش و سایر نهادها و تشکلهای کوهنوردی ، همکاران آتشنشان مجتبی جراهی و تعداد زیادی از همنوردان وی اشاره کرد.
پدر مجتبی جراهی با اشاره به حضور پرشکوه مردم در مراسم بزرگداشت فرزندش با بیان اینکه نام و یاد «مجتبی» همواره در اذهان خواهد ماند، گفت: باید از عوامل آتشنشانی و شهرداری تهران نیز تشکر کنم که در این مدت پیگیر وضعیت فرزندم بودند.
سید جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران در حاشیه این مراسم درباره تسهیلات اختصاص داده شده به خانواده این آتشنشان کوهنورد، به خبرنگار ایسنا گفت: قطعا با توجه به این که مجتبی جراهی از پرسنل آتشنشانی تهران بوده، خانوادهاش از حقوق و مزایای مربوطه بهرهمند خواهند شد، اما اینکه تسهیلات ویژهای برای آنان در نظر گرفته شود، نیازمند بررسی در میان مسئولان آتشنشانی است.
گزارش تصویری این مراسم
را
منبع:http://www.koohnevesht.blogfa.com/
در ایسنا ببینید.فرآیند اخذ مجوز صعودهای برون مرزی؛ چرا و چگونه ؟
فرآیند اخذ مجوز صعودهای برون مرزی؛ چرا
و چگونه ؟
بودجه فدراسیون محدود است ... یگ گاو صندوق
خالی!
میگویند یک کوله و کفش کتانی کافی است به کوه بروید، اما سری به
بازار دستدومیهای مهاباد هم که بزنید میبینید برای یک کفش دست دوم هم باید بیش
از 100 هزار تومان بپردازید.
حال اگر قصد کنید در کوهنوردی حرفهای شوید و
هیمالیانوردی را امتحان کنید، کارتان سختتر خواهد بود، بودهاند کوهنوردانی نظیر
لیلا اسفندیاری که مجبور به فروش خانهشان برای یک سفر شدهاند، اما چرا کوهنوردی
در ایران چنین پرمخاطره و هزینهبر است؟ نهادهای متولی برای کاهش مخاطرات چه
میکنند؟ رابطه باشگاهها و فدراسیون کوهنوردی چگونه است؟ در گفتوگو با رضا
زارعی، مربی فدراسیون کوهنوردی که پیشتر در این فدراسیون از کارشناسان صدور مجوزهای
برونمرزی بود، پرسشهایمان را مطرح کردیم.
مجوزهایی که برای صعود به
قلههای هشت هزار متری به افراد یا باشگاهها داده میشود بر اساس چه ضوابطی صورت
میگیرد؟ آیا شاخصهایی برای این امر تعیین شده یا گروه تاییدکننده بر اساس قضاوت
شخصی خود عمل میکنند؟
این مجوز به اشخاص، گروهها و باشگاهها یا هیاتهای
کوهنوردی داده میشود. برای این منظور ایشان باید شش یا هفت ماه قبل از صعود مدارک
خود را از طریق هیاتها به فدراسیون ارائه دهند. یکسری مدارک و سوابق حرفهای
کوهنوردی، مدارک و سوابق آموزشی و پزشکی و گزارشی از روزشمار برنامه، صورت هزینهها
در کنار نام قلهای که قصد صعود دارند و شرحی از برنامه صعود از جمله این موارد
است. هزینههای صعودهای برونمرزی بسیار بالاست و فرد نیازمند گرفتن حامی مالی برای
این برنامهها است و داشتن مجوز میتواند حامی مالی را برای کمک تشویق کند؛ زیرا
داشتن مجوز فرض برگزاری برنامه را برای حامی قطعی میکند، اما متاسفانه مجوز زمانی
به فرد داده میشود که کمتر از یکونیم تا دو ماه به زمان صعود باقی مانده است. از
این رو است که بسیاری از افراد مستقل به واسطه زمان محدود پیش از گرفتن مجوز برای
گرفتن حامی مالی امکان برگزاری برنامه را ندارند، البته در گذشته وزارت ورزش
کمکهایی به هیمالیانوردان پس از صعود از قله میکرد، اما با کاهش هزینههای این
وزارتخانه کمک تنها به کسانی داده میشود که مجوز را دریافت کرده باشند.
بسیاری از کوهنوردان گله دارند که در دادن این مجوزها درباره برخی افراد
اغماضهایی صورت میگیرد. نظر شما درباره این گفته چیست؟
در مورد برخی افراد
چون فدراسیون سوابقی از آن فرد دارد، مجوز را زودتر صادر میکند و فرد با آسودگی
بیشتری سراغ موارد مرتبط با حامی مالی و.. میرود، مثلا درباره آقای قیچیساز به
واسطه حضور وی در تیمهای ملی و سوابقی که وجود دارد این بوروکراسی اعمال نمیشود،
اما ما شاهد بودیم که درباره این صعود اخیر که متولی آن باشگاه آرش بود، فدراسیون
مواردی مطرح کرد، نظیر اینکه مسوول فنی و سرپرست حتما باید در اردوها حضور داشته
باشد و... این امر موجب شد باشگاه با دلخوری از ادامه روند ارائه مدارک و اخذ مجوز
انصراف دهد یا مثلا در صعودهای برونمرزی گفته میشود که فرد باید حتما پزشک همراه
داشته باشد، اما فردی که به شکل مستقل میرود، نمیتواند هزینههای پزشک را هم تقبل
کند که این امر نیز از موانع حضور تیمهای مستقلی است که با هزینههای شخصی عازم
برنامه میشوند.
فدراسیون کوهنوردی ماهیتی متفاوت از دیگر فدراسیونهای
ورزشی دارد. در کوهنوردی بحث امداد و نجات به عنوان یک بحث حیاتی مطرح است، اما آیا
تمهیدی اندیشیده شده است که مساله امداد و نجات جزو وظایف این فدراسیون
باشد؟
نزدیک به دو دهه است که بحث متولی امداد و نجات در کوهنوردی مطرح است.
نامهنگاریهایی هم با هلال احمر، شهرداری و سازمانهای دیگر برقرار شد، اما موضوع
امداد و نجات کوهستان در اساسنامه هیچکدام از سازمانها وجود ندارد و همه از زیر
بار مسوولیت آن فرار میکنند. فدراسیون برای آموزش افراد و باشگاهها باید
دورههایی ترتیب بدهد، ولی متاسفانه این بحث تاکنون به شکل جدی دنبال نشده است. در
دوره قبل شورای شهر استان تهران مبلغی به ستاد بحران اختصاص داد که امداد و نجات
کوهستان را پیگیری کند. فدراسیون کوهنوردی، هیات کوهنوردی تهران، هلالاحمر،
آتشنشانی و نیروهای نظامی قرار بود این کار را انجام دهند اما چون متولی خاصی وجود
نداشت، این امر با تغییر مدیریت ستاد بحران شهر تهران نیمهکاره ماند. این طرح در
شهر تهران میتوانست الگوی مناسبی برای دیگر استانها و شهرهای بزرگ باشد.
هلالاحمر و آتشنشانی ارگانهای امداد و نجات کوهستان تشکیل دادهاند، اما چون
متولی اصلی ندارد، زمانی که حادثهای اتفاق میافتد دسترسی به آنها با مشکل مواجه
میشود و در بسیاری موارد بهدلیل نبود امکانات آنها از زیر بار مسوولیت شانه خالی
میکنند. هرچند در اغلب مواقع حضور موثری هم داشتهاند.
در میان جامعه
کوهنوردی ایران شاهدیم که اقبال ویژهای نسبت به هیمالیانوردی وجود دارد، اما آیا
فدراسیون کوهنوردی به عنوان متولی این امر بستههای آموزشی یا دورههایی ترتیب داده
است؟
در فدراسیون در این زمینه آموزش تخصصی کوهنوردی نظیر برف و یخ،
سنگنوردی، غارنوردی و کوهپیمایی عمومی دورههای تخصصی وجود دارد، اما در امر
هیمالیانوردی دوره خاصی وجود ندارد و علاقهمندان هیمالیانوردی برای ورود به این
حوزه سردرگم هستند. متاسفانه در این زمینه فعالیت جدیای هم صورت نگرفته و ظاهرا
انگیزهای هم برای اجرای آن وجود ندارد.
فدراسیون کوهنوردی و باشگاهها به
واسطه حساسیت ورزش کوهنوردی باید در همکاری و تعامل با هم باشند، این در حالی است
که عموما ما شاهد تقابل میان آنها هستیم، چرا؟
بخشی از این مسائل به رقابتی
نبودن کوهنوردی و المپیکی نبودن آن بازمیگردد. اگر در این ورزش هم مشابه دیگر
ورزشها رقابت وجود داشت و فرد میتوانست خود را ثابت کند، اوضاع بسیار بهتر بود.
در حال حاضر در جامعه ما اغلب کسانی که سروکار با کوه دارند مدعی این ورزش هستند.
از سوی دیگر بودجه این فدراسیون بسیار محدود است، این در حالی است که افراد و
باشگاهها نیازمند حمایت مالی هستند. به نظر من فدراسیون کوهنوردی مشابه یک
گاوصندوق خالی است و کمبودهای مالی آن را دچار مشکلات ریشهای کرده است. در این
زمینه متاسفانه هیچگونه عزمی هم برای کاهش این فاصله وجود نداشته و ندارد. اختلاف
میان هیاتها و فدراسیون با باشگاهها و گروهها در اغلب موارد لطمات جبرانناپذیری
به این ورزش وارد نموده است. از دید من یکی از مهمترین ارکان فدراسیون کارگروه
امور استانهای آن است که میتواند در کاهش این فاصله عمل کند، ولی متاسفانه به این
کارگروه توجه ویژهای صورت نمیگیرد.
منبع:http://www.koohnevesht.blogfa.com/