خبرگزاری ایسنا/ کوهنورد
ایرانی که همراه کوهنوردان مفقود شده در هیمالیا در منطقه حضور داشت، از
جزئیاتی پرده برداشت که نشان میدهد تمام آنچه درباره وضعیت کوهنوردان
مفقود شده ایرانی در برودپیک توسط مسئولان و همنوردان ذکر شده تمام ماجرا
نبوده و شاید هنوز مسائلی وجود دارد که گفته نشده است. به
گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، عظیم برهمنی تا به حال چهار بار
به هیمالیا رفته و قلههای ماناسلو، گاشربروم 1 و 2 و برودپیک را تا کمپ 3
طی کرده اما هیچ گاه نتوانسته این قلهها را فتح کند. او سال 90 به همراه
لیلا اسفندیاری روی قله گاشربروم 1 تلاش کرد که آن حادثه تلخ برای لیلا رخ
داد و این کوهنورد ایران جان خود را از دست داد. بعد از آن حادثه برهمنی هم
به صعود ادامه نداد و به همان حضور در کمپ 3 بسنده کرد. این کوهنورد
پیشکسوت ایران برای قله ماناسلو هم تلاشی داشت اما شرکت طرف قرارداد آن
صعود اجازه بالا رفتن را نداد و در نهایت برهمنی برای آن قله هم بیشتر از
کمپ 3 بالا نرفت. برهمنی امسال همراه تیم کوهنوردان آرش در منطقه اسکاردو و
برای صعود به قله برودپیک تلاش کرد که امسال هم این اتفاق رخ داد. در صعود
برودپیک نیز برهمنی در بیس کمپ حضور داشت. در واقع برهمنی، کوهنوردی برای
کمپ 3 است. البته او صعود به کلیمانجارو، آرارات و کوههای داخلی را در
کارنامه دارد. عظیم برهمنی در گفتوگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری
دانشجویان ایران (ایسنا)، نکات تازهای را در مورد صعود سه کوهنورد باشگاه
آرش به برودپیک مطرح کرده و مدعی شده اظهارات مسئولان باشگاه آرش تمام
واقعیت نیست.

38 سال پیش جونکو تابئی کوه نورد ژاپنی اولین بانویی شناخته شد که قدم بر بـــــــــام جـهان ، اورســـــــــت می گـــذاشت و از آنجا به بعد بانوی اورست لقب گرفت . این کوه نورد 63 ساله در اوایل ماه آگوست از جمهوری چک دیدن کرد تا بلندترین و زیباترین قله این کشور به نام اسنزکا به ارتفاع 1602 متر را صعود کند.
جونکو فارغ التحصیل ادبیات انگلیسی است ، در همان دانشکده محل تحصیل عضو کلوپ کوه نوردی شد و بعد از فوجی ، ماترهورن را صعود کرد ، او علاوه بر اورست نخستین بانویی است که هفت قله بلند هفت قاره را نیز صعود کرده ، جونکو از فعالان حفظ محیط کوهستان نیز می باشد .

منبع:http://mountainflowers.blogfa.com
این غار در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر و در کنار جاده روانسر - پاوه و مجاور روستایی به همین نام قرار دارد.
دیرینگی آن به ۶۵ میلیون سال میرسد و تنها ۳۰ سال از شناسایی آن میگذرد و به عنوان یکی از 7 اثر طبیعی ملی ایران، به ثبت رسیدهاست. در سال ۱۳۵۵ یک گروه از غارشناسان انگلیسی و در سال ۱۳۵۶ و نیز گروه دیگری از غارنوردان فرانسوی موفق به کشف کامل این اثر شدند.
این اثر طبیعی دارای تالارهای زیبا در ۱۴۰۰ متری و ۵۰۰ متری به نامهای تالار مریم، تالار کوهان شتر، تالار مسیر برزخ، تالار بلور و تالار عروس میباشد که یکی از زیباترین جاذبههای دیدنی شهرستان روانسر است.
عکس از امیر مسعود سلطاناحمدی








منبع:hamshahrionline.ir
غار آبی تاریخی سهولان یکی از مهمترین و کم نظیرترین غارهاى طبیعی کشور و از غار آبی تاریخی سهولان یکی از مهمترین و کم نظیرترین غارهاى طبیعی کشور و از شگفتانگیزترین جلوه هاى طبیعت زیباى استان آذربایجان غربی بشمار میرود.
این غار روزانه پذیراى حدود یک هزار گردشگر و مسافرى است که از اقصی نقاط کشور براى دیدن این پدیده طبیعی به مهاباد سفر میکنند.
غار سهولان به زبان کردی به معنی یخبندان است و این غار در نزدیکی روستایی به همین نام قرار گرفته است. مردم محلی غار را کونه کوتر، یعنی لانه کبوتر نیز مینامند. دلیل این نامگذاری وجود تعداد زیادی لانه کبوتر درون غار است.
مساحت داخلی غار سهولان حدود 600 مترمربع است و محتویات غار سنگ های آهکی است. ارتفاع سقف غار تا سطح دریاچه آن 50 متر است و عمق آب در برخی جاها به 32 متر میرسد. اختلاف دمای درون و بیرون غار بین 10 الی 15 درجه است.
غار سهولان شبیه غار علیصدر در همدان است. این غار آبی با جلوههاى طبیعی و قندیلهاى منحصر به فردى که دارد در دامنه رشته کوههای کوتر قرار دارد. این پدیده زیبا و نادر داراى 2 دهانه است.
مطالعات غارشناسان نشان میدهد که این غار بر اثر فعالیت هاى زمین شناسی به اواخر دوره کرتاسه برمی گردد که قدمت آن به ۷۰ میلیون سال قبل بازمی گردد.
این غار 100 سال پیش براى اولین بار توسط ژاک دمرگان فرانسوى مورد کاوش و بررسی قرار گرفت. پس از آن در سالهاى جنگ جهانی دوم نیز توسط یک هیات انگلیسی مجددا مورد مطالعه قرار گرفت و در مهرماه ۱۳۷۳ توسط غارشناسان ایرانی شناسایی شد.
در خرداد ماه سال۷۶ نیز یک کمیته از اعضاى غارشناسی آذربایجان غربی این غار را مورد بازدید و مطالعه قرار دادند. کارشناسان میراث فرهنگی معتقدند به استناد لایههاى سفالی که از منطقه دالان اصلی و تالار بزرگ و دهلیز ورودى کونه مالان بدست آمده این غار از هزارههاى دوم و اول قبل از میلاد تا دوره پارتی و اسلامی و حتی زمانهایی از قرون وسطی مورد سکونت انسانها قرار گرفته است.
تنها موجودات زنده این غار کبوتر چاهی و خفاش میباشند که قسمت هایی از غار را به عنوان آشیانه انتخاب کردهاند. به دلیل تاریک بودن و نبود نور هیچ نوع جلبکی در آب دریاچه این غار رشد نکرده و به غیر از جانداران میکروسکوپی هیچ موجوى دیگرى زیست نمیکند.
آب دریاچه غار بسیار شفاف و زلال است. عمق آن علی رغم تاریک بودن تا چند متری قابل رویت است.
درجه حرارت در فصل تابستان و زمستان بین ۱۰ تا ۱۳ درجه سانتیگراد در نوسان است و رطوبت حاکم بر غار نیز بین ۷۰ تا ۸۰ درصد متغیر است که در اثر رطوبت بالا روی سنگ ها و صخره ها با خزه های سبز و قهوه ای پوشیده شده و گاهی قطرات آب از بالای ایوان ها به روی سطح آب می چکد.
نخستین دریاچه پیش روی گردشگران حدود ۲۰۰ متر وسعت دارد که دارای آبی زلال و صاف است. دالان بالای سر این دریاچه افزون بر ۵۰ متر ارتفاع دارد و در انتهای آن دو دالان باریک به عرض دو متر دیده می شود که به دریاچه ها و دالان های بعدی باز میشوند.
منبع:http://hamshahrionline.ir
غار کرفتو از آثار تاریخی، جاذبههای گردشگری و شگفتانگیز استان کردستان است که به عقیده مورخان و باستانشناسان تاریخ آن به دوران سوم زمینشناسی بازمیگردد.
کتیبهای یونانی بر سر در یکی از اتاقهای طبقه سوم این غار وجود دارد که از این غار به عنوان معبد هراکلس نام برده شدهاست.
در معماری این غار علاوه بر ایجاد اتاقها و راهروهای عبوری، سعی شده تا اتاقها با هم مرتبط باشند. نورگیرهایی به سمت بیرون تعبیه شدهاند و بر دیوارهای غار در بعضی از اتاقها نقوشی به صورت تجریدی از حیوانات، انسان و گیاه حجاری شدهاست.
با توجه به پژوهشهای به عمل آمده، در دوران میانزیستی کرفتو در زیر آب بوده و در اواخر این دوره ارتفاعات آن از آب خارج شدهاست.
غار کرفتو از غارهای آهکی و طبیعی است که در ادوار مختلف تغییرات و دگرگونیهای عمده و دخل و تصرفات بسیار در آن به وجود آمدهاست.
طول غار حدود ۷۵۰ متر است و راههای فرعی متعددی از آن منشعب میشود. غار 4 طبقه دارد و حجاران هنرمند، به زیبایی فضاهایی را در مدخلهای غار تراشیده و اتاقها، راهرو و دالانهای متعددی را به وجود آوردهاند.
این غار در سال ۱۳۷۹ گمانه زنی شد و با بررسیهای باستانشناختی در محوطه بیرون و داخل غار آثاری از دورانهای مختلف به دست آمد. کشف تراشهای سنگی در طبقه چهارم و محوطه بیرون غار میتواند نشانهای از استفاده انسانها در دوران پیش از تاریخ از این غار باشد.
همچنین نمونه سفالها و اشیای به دست آمده، ادامه سکونت انسان را در طول دوران تاریخی اشکانی و ساسانی و دوران اسالمی یعنی سدههای ششم تا هشتم ه. ق مسجل میسازد.
این غار از لحاظ بافت ساختمانی بی نظیر است به گونه ای که ارتفاع دهانه ورودی غار از سر تپه به بیش از 25 متر میرسد که در گذشته راهی بس دشوار و مشکل برای ورود به درون آن بوده ولی در طول 10 سال گذشته و به وسیله چوب و آهن پلکانهایی برای ورود به آن طراحی و نصب شده است.
به دلیل ریزشهایی که در اثر گذشت زمان در صخره های بیرونی در پیرامون دهانه ورودی در مجموعه معماری صخره ای ایجاد شده است، تعداد اطاقها و راهروهای موجود در کلیه طبقات به روشنی قابل تشخیص نیست.
روی دیوار برخی از اطاق های طبقات غار و راهروهای عبوری آنها نقوشی به صورت خلاصه شده از جانوران و گیاهان وجود دارد
زیباترین
بخش معماری غار، طبقه سوم آن است که علاوه بر دقت در تراشیدن و کندن
اتاقها، فرم خاص سقفها به شیوه کمانی و ایجاد درگاهها و پلههای آستانه
آن در پنجرهها و نورگیرهای اتاق ها از نظر تزئینات به کار رفته از اهمیت
خاصی برخوردار است.
روی سر در ورودی یکی از اطاق های طبقه سوم این غار کتبهای یونانی وجود دارد و جمله «این خانه هراکلس است، هر کس در آن وارد شود در امان است» سر در آن حک شده است. وجود این کتیبه سبب شده تا برخی بر این عقیده باشند که احتمالا این غار مدتی به صورت موقت مورد سکونت سلوکیان قرار گرفته است.
ستون فقرات غار قریب به 750 متر طول دارد که در این مسیر پر پیچ و خم دهانهها و دالانهای گوناگونی منشعب میشود و به همین دلیل تاکنون کسی قادر به شناسایی تمامی این مسیرها و تهیه نقشه کامل از آن نبوده است.
غار کرفتو در سـیـنه یک رشـتـه کـوه آهـکـی در شـمال درهای عـمـیـق قـرار گـرفـته که آثار مـتعـددی از پـناهگاهها، دخـمـهها و حـفـرههایـی نیز در کـنار غار اصـلـی دیـده مـیشـود.
مـوقـعـیـت غار به گـونهای است که به طـور کـلـی بادگـیـر نبوده و در زمـسـتان دامـنـه جـنـوبـی را نـمـیپـوشـانـد، در حـالـی که 500 مـتـر دورتـر و در جـنـوبخاوری، غار بادگـیـر بـوده و بـرف آن را کاملا مـیپـوشـانـد. به همین دلیل است که در زمـسـتانها و هـنگام سـرما درون غار گـرم و در تابـسـتان به لحاظ کـوران باد غار خـنک میباشـد.
غار کرفتو در سال 1818 توسط سر رابرت کرپورتر بازدید و کتیبه آن خوانده شد. در سال 1838 هنری اولینسون از غار بازدید کرد و آن چه را که به وسیله کرپورتر از کتیبه خوانده شده بود، اصلاح کرد. در سال 1963، سر اورل اشتین همراه با دستیار هنریاش ایوبخان نقشه اتاقهای حجاری شده، راهروها و دهلیزهای طبیعی را تهیه کردند که البته اکنون با توجه به این که خاکبرداری و پاکسازی راهروها و دهلیزها به طور کامل انجام گرفته، نقشه اشتین کامل نیست.
غار باستانی و زیبای کرفتو به سبب داشتن معماری منحصر به فرد و بینظیر صخرهای همیشه مورد توجه بوده و با شماره 330 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
غار کرفتو بزرگترین غار باستانی ایران است که بخش هایی از آن دست کن است. این غار محصول مشترک انسان و طبیعت است و یکی از غارهای صخرهای دیدنی و منحصر بفرد است.
این غار در ارتفاعی بیش از 100 متر از سطح زمین قرار دارد که برای رسیدن به آن باید بیش از 180 پله را طی کرد. دالان طبیعی غار بیش از 600 متر است که ارتفاع سقف آن از 1 تا 12 متر متفاوت است.
بر دیواره عمودی طبقات مختلف غار آثار متعددی از گوزن مارال، سوارکار با اسب، حیواناتی ناشناس و... وجود دارد که به سختی قابل مشاهدهاند.
در میان نقش های قابل مشاهده، نقشهای گوزنهای مارال که تعداد آنها در طبقه دوم به چهار مورد میرسد از همه قدیمیترند.
منبع:http://hamshahrionline.ir


ایران حدود ۴۳ آبشار مشهور دارد که با آبشارهای محلی و فصلی
این رقم به ۱۸۶ آبشار میرسد. استان مازندران با ۷۸ آبشار کوچک و بزرگ
بیشترین آبشارها را در خود جا داده است. پس از آن ۴۵ آبشار به استان لرستان
زیبایی خاصی میدهند. ایران و آبشارهای زیبایش در این گالری تصویری.

آبشار لووهاین
مجموعه آبشار در ۲۵ کیلومتری شهر گالیکش، در میان درختان و کوههای غرب
پارک ملی گلستان و در کنار روستای لوه جای دارد. بلندی برخی از آبشارهای
این مجموعه تا ۱۵ متر هم میرسد.

آبشار بیشه لرستانآبشار
بیشه یکی از آبشارهای استان لرستان است. این آبشار در دل کوههای زاگرس در
شهرستان دورود قرار گرفتهاست و فاصله آن تا شهر خرمآباد ۶۵ کیلومتر است.
این آبشار در کنار راه آهن تهران - خوزستان و در نزدیکی ایستگاه بیشه قرار
گرفته و از این رو پذیرای مسافران نیز هست.

آبشار مارگونآبشار
مارگون یکی از زیباترین آبشارهای کشور است که در مجاورت شهر سپیدان و در
مرز استان فارس و استان کهگیلویه و بویراحمد واقع شده است.

آبشار آتشگاهآتشگاه
آبشاری است که در شهرستان لردگان، در فاصلهٔ ۴۰ کیلومتری شهر لردگان و ۱۹۰
کیلومتری شهرکرد واقع شده است. این آبشار در درهای به طول سه کیلومتر
قرار دارد که مسیر آن را، از محل چشمه تا اتصال به رودخانه خرسان، فضایی
سرسبز از انواع درختان و گیاهان جنگلی پوشانده و شیب زیاد و پستی و
بلندیهای دره، آبشارهای کوچک متعددی را ایجاد کردهاست.

آبشار کبودوالآبشار
کبودوال در نزدیکی شهرستان علی آباد کتول یکی از زیباترین آبشارها و تنها
آبشار خزهای کشور است که با داشتن امکاناتی برای گردشگران یکی از مهمترین
تفرجگاههای استان گلستان محسوب میشود.

آبشار بلوکانآبشار
بلوکان در شهرستان میانه قرار دارد. این آبشار در شمال روستای بلوکان و در
مسیر رودخانهای به همین نام قرار دارد که از کوههای بزغوش سرچشمه گرفته و
به رودخانه شهر چایی میپیوندد. شهر چایی خود با پیوستن به قزل اوزن به
دریای خزر سرازیر میشود.

آبشار آسیاب خرابهآبشار
آسیاب خرابه یکی از مناطق دیدنی آذربایجان شرقی است. این آبشار به علت
وجود ویرانههای یک آسیاب آبی به آسیاب خرابه معروف است. را ه دسترسی به
این آبشار از جاده مرزی جلفا و در همجواری رودخانه ارس میگذرد. ارتفاع
آبشار اصلی آسیاب خرابه حدود ۱۰ متر و مساحت محوطه آن ۲۰۰ مترمربع است.

بزرگترین آبشار مازندرانآبشار
شاهاندشت بزرگترین آبشار استان مازندران است و جزو یکی از آثار طبیعی ملی
کشور در فهرست آثار ملی محسوب میشود. این آبشار در روستای شاهاندشت واقع
در کیلومتر ۹۶ جاده هراز و در ۶۵ کیلومتری شهر آمل قرار گرفته است.

آبشار سمیرمآبشار
سمیرم در ۵ کیلومتری شرق سمیرم واقع در ۱۶۰ کیلومتری جنوب اصفهان قرار
گرفته است. این آبشار گاهی، البته بندرت، ارتفاعی بیش از ۷۰ متر پیدا
میکند. آب آبشار از چشمهساران و ارتفاعات بالادست آن سرچشمه میگیرد و از
بالای تخته سنگ صخرهای صاف و عظیم به بیرون میجهد. پای آبشار فضای سبز
وسیعی احداث شده است.

آبشار لاتونآبشار
لاتون در استان گیلان، ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان آستارا، شهر لوندویل
روستای کوته کومه جای گرفته است . ارتفاع تقریبی آبشار لاتون ۱۰۵ متر است
که بهلحاظ بلندی، مرتفعترین آبشار گیلان و همچنین ایران به حساب میآید.

آبشار آب سفید الیگودرزآب
سفید الگودرز یکی از آبشارهای استان لرستان است. آبشار آب سفید معروف به
عروس زیبای آبشارهای ایران است. این آبشار در دامنه کوههای زاگرس و در کنار
کوه بلند قالی کوه در بخش بشارت زلقی از شهرستان الیگودرز قرار گرفته
است. ارتفاع آبشار ۷۰ متر و عرض تاج آن در فصل پرآبی حدود ۸ متر است. این
آبشار به رود رودبار لرستان میپیوندد و سرانجام به رود دز میریزد.

آبشار شویآبشار
شوی یکی از بزرگترین و زیباترین آبشارهای ایران در رشته کوههای زاگرس
واقع است. ارتفاع آبشار ۱۰۰ متر و عرض آن ۴۰ متر است. آب آن پس ازعبور از
کوهها و درهها، به رود دز در شهر دزفول در استان خوزستان میریزد. در
نزدیکی این آبشار، آبشار بزرگ دیگری وجود دارد که گاه از آن بهعنوان آبشار
دوم شوی یاد میشود.

آبشار وارکآبشار
وارک نیز در غرب گردنه نوژیان، بخش پاپی در جنوب شرقی خرم آباد قرار دارد و
یکی از زیباترین آبشارهای کشور است. فاصله این آبشار تا خرمآباد حدود ۶۰
کیلومتر است. سرچشمه آبشار وارک یک صخره سنگی است که پس از طی حدود ۱۵ متر
از صخره دوم فرو ریخته و آبشار دوم را به وجود می آورد. آبشار وارک در
نزدیکی آبشار نوژیان قرار دارد.

آبشار نوژیانآبشار
نوژیان یکی دیگر از مرتفعترین آبشارهای ایران است که در استان لرستان
واقع شده. این آبشار در ۳۸ کیلومتری جنوب شرقی خرمآباد (بخش پاپی) دارای
ارتفاعی حدود ۹۵ متر و عرض تاج آن نیز ۵ متر است.

آبشار یخیآبشار
یخی، آبشاری است در ارتفاع ۵۱۰۰ متری از جبهه جنوبی کوه دماوند.ارتفاع این
آبشار بین ۷ تا ۱۲ متر اعلام شده و به جز در مدت کوتاهی از تابستان که
باریکه آبی از کنار آن جاری میشود، در سایر زمانها یخزده است. برخی از
آبشارهای دیگر ایران در فصل زمستان یخ میزنند که بخاطر سهولت دسترسی به
آنها تبدیل به جاذبهای برای گردشگران و یخنوردان میشوند.
برگرفته از سایت ایران ویج