گروپی شاخه وانی هه ڵو
گروپی شاخه وانی هه ڵو

گروپی شاخه وانی هه ڵو

آشنایی با کوههای افغانستان

کوههای افغانستان

کوهها و کوهستانهای افغانستان

اگر بخواهیم یکی از کشورهای کوهستانی جهان را نام ببریم بدون شک نام کشور کوهستانی خود مان در صدر قرار می گیرد. افغانستان یک کشور کوهستانی است . بعضی از کوههای افغانستان پوشیده از جنگل است. در بسیاری از کوه های کشور ما ، برفهای دائمی وجود دارد. و از جهت آبهای حاصل از برف و باران و ذخایر بزرگ معدنی این رشته کوهها ثروت طبیعی افغانستان محسوب می شوند.

موقعیت و طرز قرار گرفتن رشته کوهها در آب و هوای هر محل ، تاثیر زیادی دارد. مثلا در ولایت ننگرهار ف رشته کوههای سفید کوه ( سپین غر ) که از شرق به غرب امتداد دارد. مانع ورود بادهای موسمی در آن منطقه می گردد. و همچنین از نظر حمل و نقل و راههای ارتباطی ، کوهستانها بر خلاف دشتها ، شبکه ی راه های فرعی و یا شاخه هایی از خطوط آهن را نمی توانند در همه ی جهات خود بپذیرند.

در عین حال یکی از مهمترین فواید سرزمینهای کوهستانی، فایده نظامی آن که دفاع در برابر مهاجمان است . بطور کلی کوهها برای کشور ما دارای ارزش حیاتی هستند . اگر رودخانه ی نیل برای کشور مصر ، بهترین نعمت و هدیه خداوندی است ، رشته کوههای بلند و متعدد افغانستان نیز بهترین نعمت و هدیه خداوندی برای این کشور محسوب می شود.
مهم‌ترین ارتفاعات کشور از این قرار است:
هندوکش (۶۲۹۸ متر)
پامیر کوچک، (۶۲۸۱ متر دروخان)
بدخشان(۵۳۵۵ متر)
بابا (۵۴۱۳ متر، بامیان)
ترغان (۳۹۸۲ متر)
سفید کوه (۴۷۵۵ متر، سیکارام)
شاه مقصود (۲۷۷۳ متر )
مزار (۳۷۸۷ متر)
هزار جات (۴۱۰۱ متر، تمران)
بالا کوه (۳۸۷۲ متر)
دوشاخ (۲۱۱۰ متر)
یاه بند (۲۵۶۰ متر )
کوه سلیمان ( 3372، تخت سلیمان )
کوه تیربند ترکستان ( 2895 ، جنگک )
و همچنین کوههای چاغی ، سفید خرس، نورستان، بندبیان، چلبدالان، سیاه کوه ، گل کوه، سلیمان، تیربند ترکستان، پغمان ، قره باتور، چاکایی و ...

کوههای بلند افغانستان

برای دیدن مطالب مفصلتر در باره کوههای افغانستان اینجا را کلیک فرمایید

برای دیدن نقشه ماهواره ی کوههای افغانستان و دیدن نقشه و عکس ماهواره ی هریک از کوهها به صورت جدا گانه با توضیحات تکمیلی اینجا را کلیک نمایید.

منبع: http://d-bedary.blogfa.com

سردرد ناشی از ورزش و راه درمان

سردرد ناشی از ورزش و راه درمان

اگزمبتلا به سردردهای ناشی از ورزش هستید مقاله زیر به ترجمه آقای فریدون شیرمحمدلی را مطالعه کنید و مراجعه به پزشک را فراموش نکنید:

این سردرد از بدترین نوع تسلسل باطل است. شما مبتلا به سردرد ناشی از ورزش می شوید ، ولی باز همان ورزش است که می تواند موثرترین روش توقف سردرد تان باشد! برخی افراد دچار میگرن از ورزش کردن می ترسند ، از اینکه ورزش ممکن است درد کوبنده ای ایجاد کند که می تواند ساعت ها یا روز ها ادامه یابد.افراد با سردرد های تنشی سعی می کنند ورزش کنند، اما در می یابند که درد فقط افزایش پیدا می کند. در این مورد چه کار می توانید بکنید؟

چرا ورزش می تواند سبب سردرد شود؟

به چند دلیل سردرد ناشی از ورزش می توان گریبانگیر شما شود. ابتدا ، ذکر این نکته مهم است که سردرد می تواند علامت موردی بسیار جدی باشد. اگر چنین سردردی برای اولین بار بر شما عارض شد ، یا بسیار بدتر از سردرد های قبل است ، همین الان پیش دکتر بروید. دکتر می تواند موارد جدی تر را جدا کند و توصیه هایی به شما بکند.

در مورد اکثر ما، علت آن جدی نیست! ورزش بسیار شدید شایع ترین علت می باشد. این نوع سردرد ناشی از ورزش به طور بسیار معمول در افرادی که ورزش هایی مانند وزنه برداری انجام می دهند پیش می آید. در مورد مبتلایان به میگرن ، در صورت شروع یک برنامه ورزشی ، این سردرد ممکن است تنها یک شوک به سیستم تان باشد. تغییرات اغلب باعث تحریک میگرن خواهند شد. برخی معتقدند که علت سردرد گشاد شدن رگ های خونی در طی ورزش است. در مورد بقیه ، علت افت سطوح قند خون است.

روش متوقف کردن سردرد ناشی از ورزش

  1. قبل از آغاز ورزش خودتان را گرم و پس از ورزش سرد کنید.ابتدا کمی ورزش سبک انجام دهید یا چند دقیقه حرکات کششی را امتحان کنید. این کار نه تنها سردرد ناشی از ورزش را از بین می برد بلکه به پرهیز از درد زیاد ماهیچه که می تواند بعدا به سردرد منجر شود ، کمک کند.
  2. به آرامی شروع کنید. اگر تازه یک برنامه ورزشی را شروع کرده اید ، با ورزش شدید آغاز نکنید. می توانید چیزی به سادگی یک پیاده روی سریع روزانه را دنبال کنید و بعد وقتی بدن تان عادت کرد ، ادامه دهید. عقل حکم می کند که قبل از شروع یک برنامه ورزشی جدید ، به خصوص اگر بالای ۴۰ سال هستید یا آسیب یا مشکل قلبی دارید ، با دکتر تان مشورت کنید.
  3. به بدنتان خوب آب برسانید.یعنی آب بنوشید!
  4. از ورزشی که شامل خم شدن طولانی مدت است اجتناب کنید.
  5. اگر به توصیه های فوق عمل کردید و هنوز هم دچار سردرد می شوید ، قبل از شروع ورزش تعدادی از NSAIDs نظیر ایبوپروفن (Advil ) را امتحان کنید.
  6. ورزش آرام تری را امتحان کنید. شدت کمتر ، کشش بیشتر . برای مثال اگر تنیس ایجاد مشکل می کند ، به جای آن شنا را امتحان کنید.
  7. قبل از شروع ورزش، مصرف دارویی که رگ های خونی را منقبض می کند نظیر Ergomar را امتحان کنید.
  8. اگر مشکل ، افت سطوح قند خون باشد قبل از شروع ورزش قرص گلوکز بخورید و بعد پس از اتمام ورزش ( در ظرف یک ساعت ) یک اسنک نشاسته ای یا از این هم بهتر غذایی کامل بخورید.
  9. ورزش را به آرامی به پایان ببرید. اگر در حال ورزش شدید هستید، به ناگهان متوقف نکنید.
  10. داروهای مورد استفاده متداول: انجمن بین المللی سردرد می نویسد که Indocin ( داروی ضد التهاب ) به طور رایج برای درمان این نوع سردرد (سردرد primary exertional یا سردرد primary cough ) استفاده می شود. برخی بیماران ergotamine tartrate را هم مصرف کرده اند. در مصرف این داروها باید احتیاط کرد – اول حتما با دکتر خود مشورت کنید.

اگر این توصیه ها را دنبال کنید و به طور منظم ورزش کنید ، در می یابید که این سردرد ها کمتر و کمتر و فواید آن بیشتر و بیشتر می شوند. اجتناب از ورزش به خاطر سردرد ناشی از ورزش یک پس روی است. وقت آن است که رو به جلو و رو به بالا حرکت کنیم !

منبع : www.relieve-migraine-headache.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

نگهداری عضو قطع شده برای پیوند

اگر با مصدومی مواجه شدید که دچار قطع عضو شده است توجه به دو مساله ضروری است. اول متوقف کردن خونریزی مصدوم و دوم نگهداری صحیح عضو برای پیوند تا رسیدن به مراکز درمانی.

نحوه نگهداری عضو بسیار مهم است. با دقت صحبتهای یک فوق تخصص پیوند اعضا را بخوانید:

اگر خدای نکرده بر اثر حادثه ای قطع عضو اتفاق افتاد سریعا عضو قطع شده را با سرم شستشو (سرم فیزیولوژیک) شستشو می دهیم و یک قطعه گاز استریل (اگر نبود یک پارچه تمیز) که با همان سرم شستشو آغشته شده دور آن می پیچیم.

بعد آن را داخل ۳-۴ تا پلاستیک فریزر قراز میدهیم و هواگیری میکنیم تا رطوبت سرم شستشو باقی بماند و هوا یا آب داخل نشود.

در آخر آن را داخل آب سرد قرار می دهیم تا به مرکز درمانی برسیم.

ozv

دقت کنید آب سرد” نه یخ؛ وقتی داخل یخ قرار دهیم در عضو یخ زدگی ایجاد شده و بافتهای زنده از دست می روند. آب یخ منظور آبی است که دمای بین ۰ تا ۴درجه داشته باشد.

از الکل برای نگهداری عضو قطع شده استفاده نکنید. نگهداری در الکل بطور کل بافتها را منهدم و غیر قابل استفاده می کند.

با این شرایط نگهداری می توان امیدوار بود که تا ۸-۱۲ساعت و حتی بعضا تا ۲۴ ساعت عضو قابل پیوند باشد و فرد بتواند به روند زندگی عادی اش ادامه دهد.

دکترمحمدجواد فاطمی، استادیار دانشگاه علوم پزشکی ایران، در این خصوص توصیه‌هایی دارد که در ادامه از نظرتان می‌گذرد.

«زمان طلایی»(Golden Time) برای انجام پیوند موفق حدود ۶ساعت است، به‌طور کلی زمان مناسب برای پیوند عضوی که دارای عضله است، ۶ساعت و قسمت‌هایی مثل انگشتان که عضله ندارد و تاندون، پوست، استخوان و عصب، چیزی حدود ۴۸ساعت پیش‌بینی شده است؛ اگر عضو قطع شده در زمان مناسب و در شرایط استاندارد به بیمارستان انتقال یابد و آسیبی به عضو نرسد، پیوند با موفقیت انجام خواهد شد. نگهداری عضو قطع شده در داخل گازی که با سرم نمکی خیس شده از شرایط استاندارد برای انتقال عضو قطع‌شده به بیمارستان است. این گاز باید در داخل یک کیسه نایلونی قرار داده شود و در کیسه نیز باید بسته و داخل آب یخ شناور باشد. عضو قطع‌شده به هیچ وجه نباید شسته شود.

دکتر محمدجواد فاطمی، با اشاره به اهمیت انتقال عضو قطع شده در شرایط استاندارد جهت موفقیت یک عمل پیوند، تصریح می‌کند: درصورتی که عضو قطع شده در زمان مناسب و در شرایط استاندارد به بیمارستان انتقال یابد، آسیبی به عضو نرسیده و پیوند نیز با موفقیت انجام خواهد شد، اما باید این نکته را هم ذکر کنم که هر عضو قطع‌شده‌ای قابل پیوند نیست، بلکه تنها اعضایی را که توسط اجسام تیز و برنده مثل اره، کاتر یا چاقو جدا شده باشند و عضو، صدمه جدی ندیده باشد می‌توان پیوند زد وگرنه در مواردی مثل پرس، یا غلتک اعضای قطع شده قابل پیوند نیستند.

این فوق تخصص جراحی ترمیمی‌و پلاستیک درخصوص شرایط استاندارد جهت انتقال عضو قطع‌شده، می‌گوید: عضو قطع‌شده را باید حتما سرد نگه‌دارند ولی نباید در ارتباط مستقیم با یخ یا داخل سرم نمکی گرم یا بدون کیسه نایلونی قرارگیرد، چراکه هر کدام از این خطاها باعث صدمه به عضو می‌شود.

متوقف کردن خونریزی

ممکن است فردی در اثر بریدگی و تصادف دچار خونریزی شود، اصلی‌ترین کار برای جلوگیری از خونریزی فشار دادن موضع خونریزی است.

فشار دادن محل خونریزی با یک گاز استریل معمولا جلوی خونریزی را می‌گیرد یا حداقل تا زمان رسیدن ماموران امداد مانع خونریزی شدید می‌شود. محل خونریزی را بالاتر از سطح قلب نگه دارید و با یک بسته پنبه پیچیده شده در گاز فشار دهید و با یک بانداژ الاستیک بپوشانید این کار باعث جلوگیری از لخته و خشک شدن خون و امکان گردش خون می‌شود.

اگر پنبه و گاز در دست نداشتید برای خونریزی‌های اعضای پایینی بدن و به‌خصوص پاها توسط تی‌شرت و یا زیرپیراهن این‌کار را انجام دهید. لباس را به‌صورت توپی جمع کرده و ساق‌های آن‌را به هم گره زده و با آن محل خونریزی را فشار دهید.

Recovery Position مراقبت از مصدوم

مصدوم علائم حیاتی دارد و ممکن است بی‌هوش باشد، بهترین و ساده‌ترین حالت نگهداری از مصدوم Recovery Position است.

مصدوم را می‌توان به هر دو طرف چرخاند ولی برای اینکه قلب در حالت راحتی باشد بهتر است سمت چپ مصدوم بالا باشد به شرطی که محل قرار‌گیری مصدوم مناسب برای گرداندن او به سمت چپش باشد.

۱- در سمت چپ مصدوم بنشینید.

۲-دست چپ مصدوم را به آرامی به زیر او هل دهید و هنگام این کار بدن او را بلند نکنید.

۳- دست راست مصدوم را خم کرده و کف دست او را زیر گوش چپ او قرار دهید بدین ترتیب مانع حرکت‌های ناخواسته گردن شوید.

۴- پای راست مصدوم را خم کرده و در جلوی پای چپ قرار دهید. اگر استخوان لگن شکسته باشد باید در همین حالت پاهای او را به هم ببندید. اگر وسیله‌ای برای این کار ندارید با بند کفش این کار را انجام دهید.

۵- با دست راست از کتف او با دست دیگر از پشت او گرفته و کمی او را به طرف خود بچرخانید ولی دقت کنید که وزن خود را روی مصدوم نیندازید و پاهای شما در تماس با مصدوم باشند.

۶- سر مصدوم را با ملایمت به عقب هل دهید تا بتواند راحت نفس بکشد.

۷- با ملایمت دست چپ مصدوم را از زیر او بکشید و تا آمدن آمبولانس یا گروه امداد نبض و تنفس او را کنترل کنید.

خواباندن صاف مصدوم می‌تواند خطرناک باشد زیرا ممکن است نتواند نفس بکشد.

اگر احتمال می‌دهید مصدوم شکستگی‌های حساسی مانند شکستگی گردن یا کمر دارد او را تکان ندهید و او را به حالت Recovery Position نخوابانید. اگر مصدوم بی‌هوش نیست از او بخواهید انگشتان دست و پای خود را تکان دهد و اگر بی‌هوش است به آرامی و ملایمت گردن او را لمس کنید بدین طریق می‌توان فهمید مصدوم دچار شکستگی گردن یا مهره‌ها شده است یا نه.

همیشه به خاطر داشته باشید مصدومی که دچار این نوع شکستگی‌ها شده را هرگز تکان ندهید. 

منبع:http://hematshemiran.ir

قله های جدید هشت هزارمتری !

این آنگ تشرینگ شرپای وطن پرست چه ها که نمی کند ، اگر اکتبر امسال موفق شود ادعای خود را در مجمع عمومی UIAA ثابت کند ، از این پس کوه نوردان به جای چهارده قله ، برای پیوستن به باشگاه هشت هزارمتری ها باید نوزده قله را صعود کنند !

کاتماندو : نپال که تاکنون افتخار جهانی دارا بودن 8 قله هشت هزارمتری را در خاک خود داشته است به زودی این تعداد را به 13 قله با تائید یک نهاد بین المللی افزایش خواهد داد ، قله جدیدی درکار نیست بلکه منظور قله هایی هستند که به عنوان جبهه های مختلف محسوب می شوند :

1- یارلونگ خانگ یا کانچن جونگای غربی به ارتفاع 8505 متر

2- کانچن جونگای مرکزی به ارتفاع 8473 متر در مرز نپال – هندوستان

3- کانچن جونگای جنوبی به ارتفاع 8473 متر در مرز نپال – هندوستان

4- لوتسه میانی به ارتفاع 8413 متر در مرز نپال – چین

5- لوتسه شار به ارتفاع 8400 متر در مرز نپال – چین

6- برودپیک مرکزی به ارتفاع 8047 متر در مرز پاکستان – چین

فدراسیون جهانی کوه نوردی (UIAA) امسال پنچ قله بالاتر از هشت هزارمتر در نپال را به رسمیت خواهد شناخت ، کمیته بین المللی المپیک فدراسیون یاد شده را با اجرای پروژه ای بنام " آگورا " برای شناسایی و تشخیص قله هایی که اندکی از هشت هزارمتر بالاتر می باشند به رسمیت شناخته و آگورا پنج قله بالای هشت هزارمتری را در کشور نپال و یک قله را در مرز پاکستان – چین شناسایی نموده که در مجمع عمومی فدراسیون یاد شده در ماه اکتبر امسال در سوئیس در این باره تصمیم گرفته خواهد شد . این قله ها در جلسه طولانی سه روزه از 2 تا 4 ماه مه در ایتالیا توسط نمایندگان UIAA پیشنهاد شده اند .

اورست ، کانچن جونگای اصلی ، ماکالو ، لوتسه اصلی ، چوآیو ، دائولاگیری و آنا پورنا هشت قله نپال هستند که در سطح بین المللی بالای هشت هزارمتر محسوب می شوند .

آنگ تشرینگ شرپا عضو فدراسیون جهانی کوه نوردی و رئیس پیشین انجمن کوه نوردی نپال اینگونه توضیح می دهد:

به طور معمول اگر دو جبهه هر قله ای به فاصله پانصدمتر از یکدیگر قرار گرفته باشند ، هر کدام قله ای مستقل محسوب می شوند که با دیگری مشترک نخواهد بود ، UIAA پروژه آگورا را با دستور اولیه شناسایی و به رسمیت شناختن قله هایی که کمی بالاتر از هشت هزارمتر هستند ، آغاز نمود و این پروژه خیال ندارد قله های جدیدی شناسایی نماید بلکه می خواهد قله هایی برجسته که بالاتر از هشت هزارمتر هستند و استحقاق هویتی مستقل و منحصربفرد را دارند به رسمیت بشناسد ، او در ادامه می گوید طی مجمع عمومی UIAA ضرورت دارد نمایندگان نپال برای یک مبارزه سخت و متقاعد کردن نمایندگان فدراسیون جهانی کوه نوردی برای به رسمیت شناختن این قله ها ، سازماندهی شوند ، به رسمیت شناختن این قله های به عنوان هشت هزارمتری های جدید یعنی راهی شدن اکسپدیشن های بیشتر به کوهستانهای ما و برای نسل بعدی کوه نوردی و کشورهای میزبان : چین ، پاکستان ، هندوستان و نپال فوق العاده خواهد بود.

منبع خبر 

منبع:http://mountainflowers.blogfa.com/

پرسش و پاسخ پزشکی: تنفس دهانی در ارتفاع و کوهنوردی:

پرسش و پاسخ پزشکی: تنفس دهانی در ارتفاع و کوهنوردی:


انجمن پزشکی کوهستان ایران: بخش پرسش و پاسخ پزشکی بخش مهمی از وبلاگ انجمن پزشکی کوهستان است که به مشکلات شایع کوهنوردان می پردازد. شما می توانید مسائل و سوالات پزشکی خود در زمینه بیماریهای ارتفاع و ورزش کوهنوردی و سنگنوردی را در این بخش مطرح کرده و پاسخ آنرا در اسرع وقت دریافت نمایید:

سوال: جدیدا دچار مشکل تنفس در ارتفاع شدم که فکر کنم توی سالهای اخیر کوهنوردیم باهاش برخورد نکرده بودم. اول از همه اینکه کلا بابینی نفس کشیدن برام سخته اما خوب همیشه سعی بر رعایت این امر داشتم. به تازگی توی ارتفاع نمی تونم خوب نفس بکشم احساس می کنم نفس تا نیمه ی شش هام میاد و تا انتها نمی رسه و موجب نفس های سطحی و تند میشه که باعث خستگی ریه میشه!

نکته: مدتی حدود 6ماه یا بیشتر کوه نرفتم این می تونه دلیل باشه یا نه؟

جواب: انجمن پزشکی کوهستان ایران: اصولا در هیچ متن علمی به تنفس دهانی صرف سفارش نشده و یک ورزشکار بعید بنظر می رسد بتواند بتنهایی و فقط از طریق بینی هوا و اکسیژن مورد نیاز خود را تامین کند و همیشه از تنفس دهانی هم استفاده می کند. در ورزش کوهنوردی که شرایط بسیار مشکل تر می باشد و بدلیل رقت هوا و کاهش سهمی اکسیژن حتما باید از تنفس دهانی کمک گرفت.

نکته ای که در تنفس دهانی حائز اهمیت است استفاده از پوششی مناسب در هوای سرد است تا در هنگام تنفس های سریع بدلیل ورود هوای سرد و خشک به ریه ها و مخاط بینی و گلو و حنجره از تحریک مجاری تنفسی جلوگیری شود و از ابتلا به سرفه های خومبو که از عوارض حضور در مناطق سرد می باشد جلوگیری شود.

با استفاده از یک پوشش پارچه ای یا کلاه طوفان می توان هوای گرم و مرطوب ریه ها را در هنگام بازدم با هوای سرد و خشک کوهستان در هنگام دم مخلوط کرده و از ورود هوای سرد و خشک تحریک کننده به ریه ها و حنجره جلوگیری کرد.

مطمئنا تمرین بیشتر در ارتفاعات و افزایش حجم و عملکرد ریوی در تبادلات هوایی ریه ها موثر است و باید با استفاده از ورزشهای متنوع در سطح شهر و ارتفاعات تنفس بهتری برای خود فراهم کرد.

تدوین: دکتر حمید مساعدیان


منبع:/www.iranmountainmedicine.blogfa.com

نحوه نگهداری و مراقبت از طنابهای سنگنوردی

نحوه نگهداری و مراقبت از طنابهای سنگنوردی

مهمترین مواردی که باید در حفاظت از طناب های سنگنوردی به کار رود عبارت است از:


۱- قرار دادن طناب داخل یک کیسه در بسته پارچه ای (پارچه ای که هوا از منافذ آن عبور کند) و دور بودن از گرد و خاک، نگهداری این کیسه در جای خشک.

۲- محافظت از تابش طولانی نور خورشید به آن.

۳- عدم شست و شوی طناب با مواد شیمیایی، در صورت آلوده شدن آن به مواد روغنی آلاینده و نیاز به شست و شو، از روش و موادی که کارخانه سازنده توصیه نموده است استفاده نمائید.

۴- طناب جزو وسایل شخصی سنگنورد و حافظ جان شماست، لذا طناب را به کسی قرض ندهید، تا از سالم ماندن آن مطمئن باشید.

۵- برای طناب خود یک دفترچه درست کنید و کارها و صعودهای را که با آن انجام داده اید را در آن یادداشت کنید.

۶- از طناب خود جز برای سنگنوردی و کوهنوردی استفاده دیگری نکنید.

۷- در هنگام نگهداری از طناب آن را در زیر لوازم دیگر قرار ندهید.

۸- قبل از استفاده از طناب، آن را به دقت بازبینی کنید و پس از اطمینان از سالم بودن از طناب استفاده کنید.

۹- در صورت زدگی طناب، حتما” علامت گذاری و جدا کردن آن از دیگر طناب های سالم الزامیست، و دیگر کاربران را نیز مطلع کنید.

۱۰- بسته به نوع کاربری، هر طناب عمر مفیدی دارد که بعد از آن باید کنار گذاشته شود، نهایت این عمر ۵ تا ۶ سال می باشد، و حتی اگر از طناب استفاده نکرده اید، بعد از این مدت باید آن را دور بیاندازید، کلیه ابزارهای نایلونی عمر مفیدی دارند و طناب هم از این قاعده مستثنی نیست، ۳ تا ۴ سال  زمان مناسبی است که می توان از یک طناب استفاده کرد (۲ سال برای استفاده منظم و هفتگی، ۱ سال برای استفاده بیش از یک روز در هفته).....

انواع طناب سنگنوردی از نظر نوع کاربری

طناب های سنگنوردی با کاربرد های گوناگون ساخته می شوند، به هنگام خرید باید با مطالعه دفترچه راهنمای همراه طناب، به کاربری آن دقت کرد، معمولا” طول طناب ها بین ۵۰ تا ۶۰ متر است.

تک طناب یا Single Rope: این رده از طناب ها به صورت تک رشته بوده و توانایی مهار سقوط را دارا هستند. از این نوع طناب ها در صعود های سر طناب استفاده می شود. اندازه های که معمولا” در صعود ها استفاده می شود عبارت است از: ۹/۸ – ۱۰/۲ – ۱۰/۵ و ۱۱ میلی متری.

نیم طناب یا طناب دوبله Double Rope: از این طناب ها به صورت دو رشته برای صعود های دو طنابه استفاده می شود. هر رشته را می توان داخل یک کارابین انداخت.

طناب دو قلو Twist Rope: در صورت استفاده از این طناب در صعود حتما” باید هر دو رشته را داخل یک کارابین انداخت.

کاربرد طناب با قطر های مختلف

۳ میلی متری: بند چکش – بند حمایت ابزار (مانند: صفحه ترمز – هشت فرود – یومار)

۵ میلی متری: حلقه طنابچه – طنابچه مخصوص گره پروسیک – پله رکاب

۷ میلی متری: به صورت دو لا برای فرود – بر قراری کارگاه ها – طناب انفرادی

۹ میلی متری: برای صعود و فرود (به این نوع طناب ها، نیم طناب گفته می شوند) استفاده در صعود های دشوار به صورت دو لا (روش ۲ طنابه)

۹/۸ – ۱۰/۲ – ۱۰/۵ – ۱۱ میلی متری: برای حمایت در صعود های سر طناب

منبع:http://sangrang.blogfa.com

ردیابی کوهنوردان در طاقت‌فرساترین کوه‌های جهان با پهپاد!!


ردیابی کوهنوردان در طاقت‌فرساترین کوه‌های جهان با پهپاد!!


استفاده از پهپادها در پاکستان همیشه تصویری از هواپیماهای جاسوسی آمریکایی را در ذهن می‌آورد که به مناطق قبیله‌ای حمله می‌کنند، اما این فناوری اکنون برای ثبت تصاویری کاملا متفاوت از این کشور جهت ردیابی کوهنوردان در یکی از طاقت‌فرساترین کوه‌های جهان مورد استفاده قرار گرفته است.

 

 Mountain

 

پهپادها یا هواپیماهای بدون سرنشین کنترل از راه دور از مدتها پیش تحت سلطه ارتش آمریکا قرار داشته و بویژه در مناطق قبیله‌ای پاکستان در نزدیکی مرز افغانستان برای جاسوسی در مورد اهداف شبه‌نظامی مورد استفاده بوده است.

 

اما اخیرا افراد غیرنظامی نیز بطور فزاینده‌ای به این فناوری روی آورده و از آنها برای ثبت تصاویر در ورزشهای مخاطره‌آمیز استفاده می‌کنند.

 

تابستان امسال یک گروه اکتشافی سوئیسی از بالگردهای کنترل از راه دور برای ثبت تصاویر نادر از کوهنوردان بر روی رشته‌کوه قراقروم، یکی از طاقت‌فرساترین و دشوارترین کوههای جهان استفاده کردند.

 

این گروه یک پروژه مشترک میان شرکت پوشاک و تجهیزات ماموت و شرکت تخصصی استفاده از بالگردهای کنترل از راه دور برای فیلمبرداری Dedicam بوده و هدف آن ثبت تصاویری از دیوید لاما، کوهنورد مشهور و پیتر اوتنر، هم‌تیمی وی در برج مخروطی ترانگو در بلتستان پاکستان بود.

 

این برج گسترده در پخچال بالتورو بیش از ۶۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا بوده و از لحاظ فنی یکی از دشوارترین مناطق کوهنوردی جهان محسوب می‌شود.

 

فیلم‌سازان از مدتها پیش از این، از بالگردها برای ثبت تصاویر هوایی از کوهنوردان و همچنین موج‌سواران و اسکی‌بازان که تصویربرداری زمینی از آنها ممکن نیست، استفاده می‌کنند؛ اما هزینه بالا و خطر برخورد آنها با زمین یا مردم نیز وجود داشته و علاوه بر آن پره‌های این بالگردها باعث بلند شدن برف یا غبار و برهم زدن تعادل کوهنوردان می‌شود.

 

پهپادها با وزن چند کیلویی و هزینه ۱۰۰۰ تا ۴۰ هزار دلاری تنها کسری از اندازه و هزینه این بالگردها را داشته و تمام پره‌های مدلهای جدید آنها نیز به سمت آسمان هستند که آنها را شبیه به یک عنکبوت یا حشره مکانیکی می‌کند.

 

بزرگترین نگرانی این ماموریت چگونگی کار این پهپادها در شرایط هوایی رقیق و ارتفاعات بالای پاکستان بود.

 

محققان با خود دو پهپاد را برای این ماموریت انتخاب کرده و با استفاده از یک کنسول دستی شبیه به کنسولهای بازی و عینک‌های مخصوص به کنترل آنها پرداختند.

 

چالش بعدی، پیدا کردن کوهنوردان بود که این پهپادها توانستند با موفقیت آنها را در فاصله ۲۰۰۰ متری پیدا کرده و تصاویر خارق‌العاده‌ای را از آنها و محیط کوهستانی قراقروم ثبت کردند.

 

رشته‌کوه قراقروم به وسیله رود سند از هیمالیا جدا شده است و معروفترین قله آن «کی۲» دومین قله مرتفع دنیاست که علاوه بر ارتفاع بلندش که ۸۶۱۱ متر است، بعنوان دشوارترین کوه دنیا نیز شناخته می‌شود.

منبع:ایسنا

«گرامی‌داشت یاد و تلاش صعود کنندگان مسیر ایران»؛ ۱۶ مرداد در برج میلاد

آئین «گرامی‌داشت یاد و تلاش صعود کنندگان مسیر ایران»؛ ۱۶ مرداد در برج میلاد PDF چاپ نامه الکترونیک


بنا بر اطلاعیه پایگاه خبری باشگاه آرش: آئین «گرامی‌داشت یاد و تلاش صعود کنندگان مسیر ایران» توسط این باشگاه و با همکاری و مساعدت شهردار تهران و شورای اسلامی شهر تهران برگزار می‌گردد.


- زمان: چهارشنبه شانزدهم مرداد ۱۳۹۲ از ساعت ۱۸:۴۵ الی ۲۰:۲۰
- مکان: در سالن همایش‌های برج میلاد

منبع:http://msfi.ir/archive/news-archive